Fichas de vida cotidiana

Nacemento/morte	educación	Matrimonio/casa	cidade	alimentos	vestimenta
Sí axoúxeres	Sí coñecían a tinta		O traballo máis duro dos escravos: minas	Comían recostados e rebaixaban o viño con auga	Teñían o pelo e Sí usaban maquillaxe
Se era neno adornaban a porta con oliveira	Comezaban a escola aos 7 anos	O mes para casar: xaneiro	As Polis construíanse cerca do mar	Almorzó: pan mollado en viño	Sí tacón: cuña dentro do zapato
Aos 5 días do ncmto festa: anfidromías	Non tiñan vacacións	Ofrecían os xoguetes a Ártemis	Acrópolis: cidade sagrada elevada	Simposio: reunión de homes para beber viño	Peplo: túnica da muller que chegaba ata os pés
Moeda na boca do difunto: óbolo	Practicaban a Ximnasia desnudos	Soían casar aos 15 anos	Propileos: pórtico de entrada á acrópolis	Simposiarca: mesturaba o viño con auga	Os homes levaban o pelo curto
Vaso funerario: lecito	Profe de ximnasia: pedotriba	Non tiñan armarios	Ágora: praza pública	Aos simposios só podían acudir flautistas, bailarinas…	Quitón: túnica dos homes axustada cun cinto
	Profe de música: citarista	Andrón: parte da casa para os homes	Na ágora abundaban os plátanos	Non comían moita carne	Himation: manto
	No había carreiras de carros na E.Física	Xineceo: parte da casa para as mulleres	Habitantes Atenas: 350.000	Comían carne nos sacrificios aos deuses	Clámide: capa
	O criado que levaba aos nenos á escola: pedagogo		Muros longos desde Atenas ao Pireo	Non comían lirón
	Non había clase os domingos xq non había domingos		Procesión das Panateneas: en Atenas	Non comían azucre
			A mellor hora para quedar era o mediodía	Sí comían ostras
			A poboación máis numerosa era a dos escravos
			Ilotas: escravos espartanos
			Metecos: estranxeiros en Atenas
Praenomen-nomen e cognomen	Escolas mixtas ata os 12 anos	Idade mínima para casar 12 anos	Habitantes Roma: 1.200.000	Conservaban os alimentos en sal ou escabeche	Pelo curto os homes copiando aos gregos
Medallón dos nenos: bulla	Escola primaria: ludus litterarius	Noivas: veo cor laranxa	Moi mpoucas rúas tiñan nome	Aos banquetes cada ún traía a súa servilleta	Pelo longo as mulleres
Nichos para gardar as cinzas: columbarios	Ensino secundario só para a clase alta	Domus: casa ricos	O foro: praza pública de Roma	A comida pral a cea O prandium era o xantar	Non vestían sempre de branco Palla: manto das mulleres
	Asento do mestre: cathedra	Atrium: núcleo da domus	Non había luz nas rúas	Só tiñan cooitelo e culler	Fascia pectoralis: roupa interior
	Escribían en taboíñas cubertas con cera	Peristilum: xardín porticado	Só podían circulas os vehículos pola noite	O garum: condimento	Sí abano
	O calculus servía para contar	Impluvium: estanque da domus para a chuvia	Clientes: homes libres que dependen dun patrón	Non comían chocolate	Os escravos só podían levar a túnica
		Insulas: casa para os non ricos	Manumitir: dar a liberdade a un escravo	Non comían tomates
		Cave canem “coidado co can”	Acueducto: canal para a auga	Non comían patacas
			Sí había bombeiros	Sí comían laranxas e limóns
			Sí había cloacas
			Sí había váter público: vespasiano

Para acabar as fichas de lingua

SOBRE O GREGO:

·         Procede do fenicio

·         O préstamo produciuse no s. IX  a.C.

·         Nun pº só se usaban as maiúsculas e non había signpos depuntuación

·         Escritura bustrófedon: esq---der---der—esq…….

·         A dirección da escritura  de esquerda a dereita fixouse ca. 500 a.C.

·         Fichas sobre alfabeto

Derma-  “pel”

Cali- “fermoso”

Taqui- “rápido”

Anfi- “a ambos lados”

Graf- “escribir”

Scop- “observar”

Otorrino “nariz”

Etimoloxía “a orixe das palabras”

Taquigrafía “escritura rápida”

Clima (palabra grega)

Embaixador (palabra celta)

SOBRE O LATÍN

Palabras patrimoniais  (chave)

Palabras cultas (popular)

Latinismos: escríbense en galego tal como os escribían os latinos:

                -post meridiem

                -ipso facto

                -mea culpa

                -insula “isla”

Que significaba o teatro para os antigos gregos

Unha vez visto o tema do teatro en Grecia e Roma, podedes ler este texto e comentalo en clase.

Para los antiguos griegos, nada había como ir al teatro. Allí

lo tenían todo: los amigos, la familia, un espectáculo que les haría

reir, llorar, temblar, rabiar. Palabras bellas y palabras terribles,

historias de amores, honores, dioses, crímenes y aventuras.

Los teatros de Grecia siempre eran, son lugares hermosos. Al

aire libre, las gradas, excavadas en las colinas, van bajando por la

ladera desde lo alto al escenario, permitiendo una visibilidad

perfecta a todos los espectadores. En aquellos escenarios se

estrenaron algunas de las obras teatrales más hermosas que se han

escrito nunca. Las mejores, sin duda, las hicieron tres escritores del

siglo V antes de Cristo: Sófocles, Esquilo y Eurípides. Los tres

escribieron sobre temas muy parecidos: los grandes mitos, las

historias donde los dioses pueden solucionarlo todo, las tragedias de

hombres golpeados por un destino que no pueden controlar: Edipo,

que no sabía que el hombre al que había matado era su padre, y la

mujer con la que se casó, su madre; Antígona, empeñada en enterrar

el cadáver de su hermano aunque estuviera castigado con la muerte

por las leyes de su ciudad; o el propio Orestes, testigo, víctima y

asesino de su madre.

Unha viaxe pola Roma antiga

Rome Reborn 2.2: A Tour of Ancient Rome in 320 CE from Bernard Frischer on Vimeo.

Vídeo de ORFEO e EURÏDICE

O mito de ORFEO e EURÍDICE é un mito de AMOR, e un dos mitos gregos que máis ten influido na arte e na literatura occidental. Como forma parte dos mitos do deus Hades e, polo tanto, entrará no exame, déixovos este vídeo que espero vos sirva como repaso ao visto en clase.

ETAPA HELENÍSTICA

Alexandre Magno morre de febres no ano 323 a.C., á idade de 33 anos. Alexandre pretendera formar un gran imperio mesturando a cultura oriental e a grega, xa que cría nun imperio universal e na unidade de todos os homes e os pobos, segundo as ideas estoicas.

A súa sucesión foi difícil e acabouse dividindo o seu reino entre os seus xenerais que fundaron os REINOS HELENÍSTICOS, ao estilo persa. Creáronse tres grandes reinos:

1- Macedonia e Grecia >>> dinastía Antigónida

2-Asia Menor, Siria, Mesopotamia e Persia>>> dinastía Seléucida

3-Exipto >>> dinastía Ptolomaica

 

CRONOLOXÍA (323 a.C.- s.I a.C.)

Chámase período helenístico ao que abarca desde a morte de Alexandre (323 a.C.) ata finais do s. I a.C. coa conquista de Exipto polos romanos, sendo unha época de notabeis cambios.

 

CARACTERÍSTICAS:

1. Difusión da lingua e a cultura grega por todo o imperio de Alexandre. A koiné converteuse na lingua oficial dos novos reinos e, grazas a ela, a cultura grega pasou a ser universal. Máis tarde os romanos asimilaron este helenismo grego e foron os seus continuadores.
2. Aumento dos xéneros literarios e das edicións dos libros.
3. Triunfo das relixións mistéricas que propiciaban unha relación máis directa entre o home e a divindade.
4. Avance científico grazas á relación entre a tradición exipcia e babilónica e aos coñecementos técnicos gregos.
5. Gran desenvolvemento económico con apertura das rutas comerciais.

                                      Laocoonte e seus fillos. Museo Pío Clementino (Vaticano-Roma)
6. Atenas segue a conservar o seu prestixio cultural, pero xorden outras cidades como Pérgamo, Mileto, Rodas, Antioquía e Alexandría que serán novos de centros de difusión da cultura grega e contribuíron ao desenvolvemento da ciencia mediante a creación de bibliotecas e museos.

FIN:

Coa conquista de Grecia por Roma no ano 146 a.C., tras a batalla de Corinto, podemos dicir que termina esta etapa, aínda que a podemos facer chegar ata o ano 31 a.C., data da batalla de Accio na que cae o último dos reinos helenísticos, Exipto.